1ste keer…..

In 1956 kwamen wij als Nederlands gezin naar het Eindhovense station om jou op te halen voor een vakantie van 3 maanden. Na een lang vermoeide reis vanuit Linz in Eindhoven opgehaald te worden door vreemde mensen. Wie had gedacht dat het een hele fijne vriendschapsband ,zus, relatie zou worden tot aan jou dood.

Nu later denk je dan met zoveel kinderen in een trein opgepropt, vreemde taal, vreemde mensen etc. En dan te weten dat ik enige jaren geleden door stamboom onderzoek dat jij een oorlogskind was diens ouders uit Sudetenland kwamen. Samen met jou gingen we regelmatig naar het geboorte dorp van je moeder. Voor een lekker dagje uit. Terrasje pakken en boodschappen doen. Inmiddels hebben we je roots tot eind 1700 hebben kunnen vinden in een bijzonder gebied. Wat moet het destijds voor je ouders zwaar zijn geweest om jou te laten gaan. Maar gelukkig kwam je in een warm gezin en kon je goed aansterken. Ook ging je met mij naar school. Niet in dezelfde klas. Daar heb je heel je leven plezier aan gehad. Nederlands verstaan kon je goed en af en toe spraken we ook nog Nederlands.  Ik wil deze herinneringen onder de aandacht brengen omdat jou kinderen/kleinkinderen en achter-kleinkinderen weten waar je roots vandaan kwamen en wat voor een mooi leven je hun hebt kunnen bieden. Je zag dat het ook anders kon al was het net altijd makkelijk.